می نویسم یادم نرود

تکیه گاهی نداشتن خیلی سخته

گاهی بی تکیه گاه می شوی تکیه گاه

می لرزی ولی سر پا هستی

می ترسی ولی نترس هستی

می شوی کوه یخ

گاهی سکوت لازم است بی صدا نشستن و فکر کردن گاهی خلا را تجربه کردن زمانی را در خلا سپری کردن در هیچ مطلق همه اینها برای تولدی دوباره برای پر و بال گستردن اندیشه لازم است بعد از آن زمزمه زندگی ش